Bazen bir gazete kapanmaz…Bazen bir ilçenin sesi, bir yörenin hafızası, bir memleketin vicdanı susar.2009 yılından bu yana Espiye’de yayımlanan Yöremiz Gazetesi,2013’ten itibaren onunla birlikte yol yürüyen Espiyem Haber…Bugün kapanma noktasına gelmişse, bu sadece ekonomik bir mesele değildir.Bu;Espiye’nin,Yağlıdere’nin,Güce’nin,Soğukpınar’ın,Üçtepe’ninve Giresun’un hafızasının silinme tehlikesidir.991’inci sayısına ulaşmış,991 sayıdır susmadan yayımlanmışbir yerel gazeteden söz ediyoruz.16 yıllık bir emekten söz ediyoruz.
Kolay mı? Köy yollarının çamurunu, ilçenin derdini,bir annenin feryadını,bir üreticinin sesinisayfalara taşıyan bir emeğin bugün“destek yok” denilerek kapanması,hepimiz için dönüp aynaya bakma zamanıdır.Bu gazeteler;kim gelmiş, kim gitmiş diye değil,kim görmezden gelinmiş, kimin sesi duyulmamış diye yazdı.Ama bugün görüyoruz ki;ilçenin siyasetçisi,belediye başkanları,sivil toplum kuruluşlarıyerel basına sahip çıkmadığında,o basın ayakta kalamıyor. Şunu açık açık söylemek zorundayım:Yerel basın, reklam verildiğinde hatırlanacak bir mecra değildir.Yerel basın; iyi günde alkışlanıp, zor günde yalnız bırakılacak bir yapı hiç değildir. Eminim ki bu yazıyı okuyan herkes şunu diyecektir:“Bu gazete kapanmamalı.”Evet, kapanmamalı.Çünkü bir gazete kapanırsa;yarın bir köyün sorunu duyulmaz,bir haksızlık yazılmaz,bir yanlışın hesabı sorulmaz.Ben inanıyorum…Bu yazı okunur, konuşulur ve tartışılır.Ve bu yazıdan sonra;Espiye’de,Yağlıdere’de,Güce’de,Soğukpınar’da,Üçtepe’deve Giresun genelindeokuyanlar bu gazeteleri arayacak,soracak,sahip çıkacak,destek verecektir.Çünkü bu topraklar nankör değildir.Çünkü bu memleket, emeği bilir.Çünkü 991 sayılık
bir hafıza, sahipsiz bırakılmaz.Bugün hâlâ geç değil.Bir el uzatılsa,bir
sahiplenme gösterilse,bir “biz buradayız” densebu gazeteler yoluna devam eder.Ve ben inanıyorum ki;bu çağrı karşılıksız kalmayacak.Çünkü bu sadece bir gazete meselesi
değil…Bu, Giresun’un hafızası meselesidir.